Anoreksja i bulimia to, można powiedzieć, "dwie koleżanki". Jedna i druga jest drogą do zrzucenia kilogramów. Z tą różnicą, że chora na anoreksje nie je nic, a chora na bulimie opycha się tylko po to, by później to zwrócić. Choroby popularne w środowisku modelek i nastolatek. Bo to one muszą się odchudzać, żeby być piękne. Nie dostrzegają jaką krzywdę sobie robią. Zaślepione wizją, że są "za grube", katują swój organizm coraz bardziej, prowadząc go do zagłady. Może spowodowane jest to niewiedzą? Albo te dziewczyny są zaślepione wizją kariery modelki, albo po prostu chcą schudnąć. Nie potrafią przestać się odchudząć, kiedy już na to czas. Zacierają im się pewne granice, a potem zamazuje obraz samej siebie. Nie potrafią same skończyć z katowaniem się ćwiczeniami i niejedzeniem. Dopiero, gdy przyjdą omdlenia, brak sił żeby wstań, ciągłe zmęczenie, dostają olśnienia, albo i nie. Wiadome jest jedno, same nie potrafią wyleczyć się z anoreksji czy bulimii. Droga jest długa i kręta, ale przy wsparciu rodziny i silnej woli walki można z tego wyjść, o ile organizm nie jest wycieńczony do końca. Głupotą jest doprowadzić się do stanu skóra-kości, ale dochodzi się do tego dopiero w chwili rozpoczęcia terapii, albo w jej końcowej fazie. Polak mądry po szkodzie.